Rankings: Heb je er wat aan?
13 okt 2011
Universiteiten worden steeds internationaler. En dus groeit hun belangstelling voor een hoge plaats in de internationale rankings. Dat is immers de kortste en de krachtigste manier om te suggereren dat je onderwijs en onderzoek biedt van hoge kwaliteit.
Bekend is de jaarlijkse rankinglijst van Times Higher Education. Aan de top van zulke rankings staan traditionele instellingen als Princeton, Harvard of Oxford. Nederlandse universiteiten staan beduidend lager, maar er staan er altijd wel een paar in de top honderd.
Zo staat de Universiteit Utrecht in 2009 in de Chinese ARWU-ranking op plaats 52, maar in de 4ICU-ranking in 2010 op nummer 48. De Universiteit van Amsterdam staat in de THE-QS WUR op plek 49, waarop die zich tot de beste van Nederland uitriep. In andere rankings (zoals de Russische Global University Ranking) staat deze universiteit echter ver achter in de honderd.
Werkelijke waarde
Wat zeggen zulke rankings nu in werkelijkheid? Vooral als je ziet dat Nederlandse instellingen met zeer gerenommeerde onderzoekscentra vaak vrij laag scoren, zoals de op landbouw gerichte Wageningen Universiteit. Welke criteria worden bij het opstellen van rankings gehanteerd? En heeft men methoden uitgedokterd om rekening te houden met kwaliteitsverschillen tussen verschillende faculteiten van dezelfde instelling?
Ruwe meting
In november 2009 citeerde dagblad Sp!ts onderzoeker Tim Engels van de Universiteit Antwerpen in Vlaanderen. “Er wordt op een hele ruwe manier gemeten. Het gaat er bij die lijsten vooral om dat je prestige in een internationaal perspectief kunt plaatsen. Of je een opleiding beter kunt volgen in Amsterdam of Tilburg, dat kun je er echt niet uit opmaken", zegt Engels in het artikel.
Afgaan op concrete studiegegevens
Engels adviseert studenten dan ook goed te kijken naar rankings die de kwaliteit op specifieke takken van wetenschap proberen te meten. Maar ook dan kun je bedrogen uitkomen. Zo blijkt bij de THE-QS WUR de omvang van de instelling een belangrijk criterium. Kleintjes vissen daar altijd achter het net, aldus Engels.
Conclusie: Laat rankings meetellen bij de selectie van je instelling, maar ga toch vooral af op de manier waarop de accreditatie tot stand is gekomen en op concrete gegevens over curricula, studielast en inhoud.
