Ellen van Reuler
07 okt 2010
'Ik heb vele kansen gekregen en dingen gedaan waar ik in Nederland niet zo snel de gelegenheid voor gehad zou hebben.'
- Opleiding: bachelor Technische bedrijfskunde
- Instelling: Universiteit Twente
- Buitenlandervaring: master History of Science, Technology and Medicine
- Locatie: Manchester, Groot-Brittannië
In het collegejaar 2007/2008 heb ik een MSc in History of Science, Technology and Medicine (HSTM) - gezien mijn keuzevakken vooral medicine - gevolgd aan the University of Manchester. Deze master duurde een vol jaar: van september tot half april heb ik vakken gevolgd en de periode van half april tot begin september heb ik gebruikt om een scriptie te schrijven.
Mijn plan om een jaar in Manchester te studeren kwam voort uit ervaringen tijdens een stage in Oostenrijk voor mijn Ir.-opleiding Technische Bedrijfskunde (richting Geneeskunde & Management) aan de Universiteit Twente. Tijdens mijn onderzoek bleek namelijk dat ik naar mijn mening onvoldoende in staat was om de historische ontwikkeling van een deel van de gezondheidszorg in ogenschouw te nemen. Een combinatie van de feiten dat ik na mijn stage de smaak van een buitenlands verblijf te pakken had en dat in de UK - in tegenstelling tot in Nederland - opleidingen aangeboden worden op dit specifieke deelgebied van de geschiedenis, maakte dat ik mijn keuze snel gemaakt had. Masters in HSTM worden niet alleen in Manchester aangeboden. Aangezien je vooraf niet zeker kunt zijn van de uitkomst van de toelatingsprocedure, heb ik ook de toelatingsprocedure aan het Imperial College in Londen doorlopen. Aan beide instellingen werd ik onder vergelijkbare voorwaarden toegelaten, maar de organisatie van het studieprogramma en de onderzoeksinteresses van de staf in Manchester leken beter te passen bij mijn interesses.
Al met al was het idee om een jaar HSTM te gaan studeren in de UK ontstaan ruim een jaar voordat ik uiteindelijk vertrok. In die tijd heb ik veel zaken moeten regelen. Hierbij hebben vele mensen mij geholpen. Voorbeelden zijn de docenten die aanbevelingsbrieven voor me geschreven hebben voor toelating aan de Engelse universiteiten en voor het verkrijgen van studiebeurzen en de medewerkers van de onderwijsadministratie die talloze cijferlijsten voor me uitgedraaid hebben. Op een institutioneel niveau was er in Twente echter nauwelijks ondersteuning of advies aanwezig voor studenten die een master aan een buitenlandse universiteit willen gaan volgen. Naast de toelatingsprocedures, die vooral een kwestie zijn van goed lezen wat er van je verwacht wordt en zorgen dat je tijdig al het benodigde papierwerk op orde hebt, heeft het werven van fondsen en het voorbereiden voor de Engelse taaltest mij veel tijd gekost.
Voor mijn studie in Manchester heb ik studiebeurzen gekregen van het VSBfonds en het Dr. Hendrik Muller's Vaderlandsch Fonds. Samen waren deze beurzen niet voldoende om alle kosten van mijn MSc in Manchester te betalen, maar ze leverden een substantiële bijdrage. De procedures voor het aanvragen van deze beurzen zijn over het algemeen goed beschreven in de informatie die door de beursverstrekkende instanties gegeven wordt. Ook hierbij geldt weer: zorg dat je tijdig de benodigde documenten verzamelt en opstelt. Mijn ervaring is dat het de moeite loont om voldoende aandacht te besteden aan het beschrijven van je motivatie voor het willen volgen van de buitenlandse studie. In de categorie geld valt ook nog te vermelden dat je – ook nadat je in Nederland reeds een studie op masterniveau hebt afgerond – vaak nog aanspraak kunt maken op OV-vergoeding. Natuurlijk kun je hier je buitenlandse studie niet van bekostigen, maar onder het motto ‘alle beetjes helpen’ vond ik het een welkome aanvulling.
Aangezien Engels op de middelbare school verre van mijn beste vak was, heb ik ter voorbereiding op de taaltest (IELTS) een korte cursus gevolgd. Deze was vooral nuttig om bekend te raken met het format van de test en de wijze waarop beoordelaars te werk gaan. Daarnaast gaf het de mogelijkheid om je eigen niveau van spreken en schrijven te laten beoordelen door de docent, hetgeen in mijn geval bijgedragen heeft aan het vertrouwen dat ik aan de score die door de universiteit gesteld was, zou kunnen voldoen. Achteraf bleek dat ik de minimaal vereiste score voor toelating aan de door mij geselecteerde universiteiten ruim gehaald had. Dus de noodzaak van de cursus valt te betwisten, maar dat is wijsheid achteraf…
Een andere zaak die ik natuurlijk moest regelen was huisvesting in Manchester. Aangezien ik geen idee had van de lokale situatie wat betreft de beschikbaarheid van kamers, heb ik gekozen om via de universiteit woonruimte te huren. Deze huisvesting is me redelijk goed bevallen. Naar Nederlandse begrippen zijn de door de universiteit aangeboden kamers gemiddeld erg klein en de oppervlakte van kamers wordt nooit in brochures gezet. Wel zijn de kamers gemeubileerd en zijn er voorzieningen zoals wasmachines en drogers. Grappig was dat iedere ‘studentenflat’ één of meer tutors had. Nadat ik enkele jaren in een studentenflat gewoond had in Enschede, was het wel een raar idee om nu ineens iemand te hebben die ‘op je moet passen’.
Alles bij elkaar is mijn ervaring in Manchester - zowel studie-inhoudelijk als wat overige aspecten betreft - zeer positief geweest. Ik heb er vele kansen gekregen en dingen gedaan waar ik in Nederland niet zo snel de gelegenheid voor gehad zou hebben. Daarnaast is een langere periode in het buitenland – ook als het ‘slechts’ bij de ‘overburen’ is - naar mijn mening sowieso blikverruimend, omdat je bijna dagelijks ervaart dat dingen ook anders kunnen dan je in Nederland gewend bent.
Ellen
