10 oktober 2011: Internationaal en intensief
11 okt 2011
Anderhalve maand later is alles inmiddels losgebarsten. Waar de eerste weken nog redelijk rustig waren en ik veel vrije tijd had, heb ik nu het idee dat ik bijna de hele tijd moet studeren. Je kunt dus wel stellen dat het programma vrij intensief is.
Volgens een aantal tweedejaars is het eerste semester het zwaarst en konden ze het aantal keren uitgaan op een hand tellen. Dat aantal heb ik inmiddels overtroffen dus ik maak mijn borst nat voor de komende paar maanden...
Mijn cursus Frans in Straatsburg heeft goed geholpen. In twee weken tijd is mijn Frans flink vooruitgegaan en ben ik vooral over de gêne heen gekomen om Frans te spreken, ook al klopt lang niet alles wat ik zeg. Verder was de stad was ook leuker dan ik verwacht had.
Afgezien van de hoeveelheid werk en het feit dat het allemaal (heel) wat kwantitatiever is dan ik had verwacht, bevalt het programma me verder goed. Het is een interessante mix aan medestudenten. Er zijn redelijk wat mensen die al een paar jaar gewerkt hebben, maar ook veel die net als ik in een keer doorgaan vanaf de bachelor. Veel mensen hebben ook een uitwisseling gedaan of op een andere manier een tijd in een ander land gewoond of gestudeerd.
Er zijn ook niet meer dan twee personen per land vertegenwoordigd, dus er is geen nationaliteit die de andere overheerst (even daargelaten dat een derde van de zestig man bestaat uit Chinezen die een double degree doen met een universiteit in Shanhgai). Ook is het leuk dat er extra dingen worden georganiseerd voor ons: zo was afgelopen donderdag een “lead economist” van de Wereldbank een uurtje voor ons op de universiteit aanwezig.
Het wonen op de Cité is even internationaal als mijn studie. Sommige huizen zijn deels of geheel gelimiteerd tot mensen van dezelfde nationaliteit (zo zitten er alleen maar Duitsers in het Duitse huis) maar andere zijn erg gemengd. In het Collège Franco-Brittanique, waar ik woon, lijkt vrijwel de hele wereld aanwezig. In de kamer naast mij woont een meisje uit Argentinië, aan de andere kant een jongen uit Tunesië en aan de andere kant van de gang bijvoorbeeld iemand uit Mali en iemand uit China en ga zo maar door. Het enige nadeel van dit internationale leven is dat ik vrijwel alleen maar Engels spreek en maar zo af en toe Frans, dus ik zal wel mijn best moeten doen om dat genoeg te oefenen.
Daarnaast is de stad Parijs natuurlijk ook geweldig. Er is zoveel te doen en te ontdekken dat ik hier over een jaar nog niet klaar mee ben. Maar boven alles bevalt het me goed dat er zo veel mensen zijn en dat het overal levendig is, dit miste ik na mijn terugkomst in Nederland na Hong Kong soms wel eens. Volgend weekend komt mijn familie op bezoek, het lijkt me leuk om hen de stad te laten zien!
