7 juni 2010: Sabai dee!
17 jun 2010
Ik ben Sanne van der Wijst, 1m54, 21 jaar oud en op het moment van schrijven in het noorden van Laos. Waarom? In Nederland volg ik de opleiding HBO toerisme en recreatie & zit ik momenteel in mijn derde jaar. In dit jaar is de praktijkstage verplicht in het buitenland. Is dit vervelend? Nee!
Vorig jaar zat ik voor 3 maanden in Midden Amerika en nu mag ik weer in mijn handjes knijpen want ik zit in Azië voor de komende vier maanden! Ik ben geboren in India, maar getogen in een klein dorpje in Brabant. Ik heb een zachte G, maar ik ben bruin & mijn ouders blank. Laten we zeggen dat ik een goed gelukte mix ben van roots & opvoeding.
Als kind werd ik door mijn ouders meegenomen naar zowat iedere camping in Europa en er kwamen later ook meer vliegtuigen bij kijken. Ook zij houden van reizen en hebben mij daar altijd in gestimuleerd. Was het als kind niet heel aantrekkelijk om iedere stad of berg te bezoeken: nu ben ik ze alleen maar heel erg dankbaar.
En nu zit ik, 21 jaar later, achter een laptop in Laos. Ik werk hier voor Exotissimo Travel, een touroperator verspreid door het zuidoosten van Azië. Ze verkopen bestaande tours, maar men kan ook een eigen reis naar wens samenstellen.

Ik woon in Vientiane, de hoofdstad. Al het begin is moeilijk; ik had de eerste dagen echt wel opstartproblemen. Het begint met een jetlag door het tijdsverschil, maar uiteindelijk moet je aan alles wennen. Het is een heel andere cultuur, een andere taal en het klimaat? Dat kun je niet eens met Nederland vergelijken! Echt, al het begin is moeilijk maar het wordt alleen maar beter!
Laos is een rustig land; niemand schijnt zich ergens druk om te maken. Deadlines op het werk zijn niet zo belangrijk, een gigantische regenbui laat ze niet eens opkijken & wanneer de stroom uitvalt wachten we gewoon totdat hij weer aanspringt. Kalmte! Vreemd voor ons, doodgewoon voor hen. Ze zijn hartstikke gastvrij, maar ook ontzettend direct. Hoe dit de komende maanden uit gaat pakken; ik ben benieuwd!
Mijn eerste maand is hartstikke goed verlopen; ik heb een kamer gevonden pal aan de Mekong rivier, ik heb huwelijken bijgewoond, ik schrijf een rapport over de communicatieverschillen tussen Europeanen en Aziaten, en als klap op de vuurpijl ben ik net terug van een reis door het noorden van het land! Allemaal voor het werk, maar ook een beetje voor mezelf (natuurlijk!).
Wanneer je ervoor kiest om voor een bepaalde tijd naar het buitenland te gaan, is het lastig om te weten waar je het beste zult aarden. Lees daarom voldoende over de cultuur; je zult minder snel voor verrassingen komen te staan. Aan de andere kant; al lees je 100 boeken, in praktijk is het altijd anders! Laat het op je afkomen en ga af op je gevoel.
De tempels, de pure natuur, de intens arme dorpjes, de kleuren, de geuren, de gastvrijheid; ik laat het iedere keer maar op me afkomen. Gaat dit ooit wennen of vervelen?
That’s how it goes. Godzijdank maken de Lao zichzelf niet zo druk. Dat scheelt.
Tot de volgende keer,
Sanne

lief