21 februari 2011: Alweer een week in Kaapstad
05 apr 2011
Nou daar zit ik dan, alweer een week in Kaapstad. Na een veertien uur durende reis waarbij ik dankbaar gebruik maakte van het entertainment aan boord van het vliegtuig. Heb denk ik alle films ondertussen gezien en vooral genoten van het vliegtuigeten!
Velen waarschuwden me voordat ik in het vliegtuig stapte voor het eten, maar eigenlijk viel het wel mee. Vooral the English Breakfast ‘s ochtends om acht uur beviel me goed.
In de week dat ik hier nu ben, ben ik eigenlijk al best gewend aan het Afrikaanse leven. Toen ik anderhalf jaar geleden samen met een vriendin van me op het idee kwam om hier naartoe te gaan en alle voorbereidingen in werking heb gezet.
Allereerst was het aan ons de taak om te bedenken naar welk land we wilden gaan. Voor ons beide was het al snel duidelijk. Heidi wilde graag naar Zuid-Afrika, mijn voorkeur ging uit naar Nicaragua. Dit leverde echter geen discussie op, ik gaf me al snel gewonnen en de praktische dingen werden geregeld. Wanneer gaan we? Hoe is de procedure binnen school? Hebben we een visum nodig? Zo ja hoe gaan we die regelen?
De financiën waren iets waar ik langer over na moest denken. Hoe ga ik als student die van iedere week weer een feestje wil maken, zes maanden leven zonder inkomen (behalve de stufi) en alleen maar meer uitgeven dan ik gewend ben?
Uiteindelijk heb ik besloten al mijn spaargeld te storten in dit geldslurpend project en eventueel geld bij te lenen van de DUO. Ik heb nu voor mezelf besloten dat ik, nu ik hier zit, geen geld ga besparen, iets waar ik later eventueel spijt van zou kunnen krijgen. Ik ben maar één keer jong, maar één keer in Kaapstad en dit is waarschijnlijk iets dat ik mijn hele leven bij me houdt.
Nu ben ik dus een week bezig met een avontuur dat mijn leven bij me blijft. In een week kan erg veel gebeuren. Zo heb ik al vele internationale contacten gelegd. Ik woon bijvoorbeeld met: een Deense , een Duitse en twee Zuid-Afrikaanse huisgenoten. Daarnaast ontmoet je tijdens het uitgaan hier automatisch allerlei soorten mensen. Wanneer je door Long Street (de place to be als het gaat om uitgaan in Kaapstad) loopt, merk je al snel dat er vele toeristen zijn, maar ook erg veel locals.
Door deze kleurrijke mengeling van culturen en allerlei verschillende clubs en bars waar je uit kunt gaan is er voor ieder wel wat wils. Gister was ik bijvoorbeeld in een typische pub waar ik aan de praat raakte met een Canadees.
Vele mensen waarschuwden me voordat ik hier kwam voor een culture shock. Nou geloof me, die krijg je! Al op mijn eerste werkdag mocht ik kennis maken met het zogenaamde fenomeen “Afrikaanse tijd”. Mijn stagebegeleidster kwam een half uur te laat en het leek haar niet echt iets te doen, dat ik daar een half uur had zitten wachten op haar.
Daarnaast werken de mensen hier op de halve snelheid, wanneer je het vergelijkt met de Nederlandse manier van werken. Om een voorbeeld te noemen: tijdens een van mijn stagedagen moest ik nog een uur werken, maar ik wist niet wat te doen. Dus ik vroeg om een taak aan mijn stagebegeleidster. Ze antwoordde: “Just pretend that you’re working”.
Naast het werken wat ik van maandag tot en met donderdag van acht tot vier doe, doe ik hier vooral erg veel leuke dingen. Zo zijn we naar het strand geweest en was ik zo stom om mezelf niet in te smeren. Inderdaad, ik zit hier nu met een rode nek en een neus die aan het vervellen is. Daarnaast hebben we een helikopter vlucht over Kaapstad gemaakt en genieten we dagelijks van het zwembad en de gym die bij ons appartement zitten.
Soms denk ik, “waar ben ik aan begonnen” en dan denk ik aan alle mensen/dingen die ik heb achter gelaten. Maar tot nu toe heb ik nog geen moment spijt van dit avontuur.
