5 maart 2009
17 jun 2010
Voordat ik mijn maandelijkse column over studeren in het buitenland start, lijkt het me goed om mezelf eerst maar eens voor te stellen! Mijn naam is Els van der Helm en ik studeer sinds vorig jaar augustus aan de universiteit van Californië in Berkeley, kortweg UCB (er zijn universiteiten op meerdere locaties, zoals UCLA, UCSD en UCSF). Ik heb in Nederland mijn master in Psychologie gedaan en een onderzoeksmaster in Neurosciences (allebei in Amsterdam). Na een onderzoeksstage in Boston doemde de mogelijkheid van een promotieplek in de VS op, die ik met beide handen heb aangegrepen. En inmiddels zit ik hier dus alweer ruim een half jaar!
Aan dit alles gingen wel bijna twaalf maanden van voorbereidingen vooraf (toelatingstests, brieven schrijven, sollicitatiegesprekken, fondsen aanschrijven, etc.), maar uiteindelijk is het toch gelukt. Daar is al les één: niet opgeven tijdens de voorbereidingen, want die kunnen érg vermoeiend zijn en je krijgt te maken met een hoop bureaucratie. Bovendien zit je dan nog in Nederland, en door al het werk dat je moet verzetten kun je je gaan afvragen of je er überhaupt nog wel in zin in hebt. Maar zodra je in het vliegtuig zit op weg naar je bestemming, is dat allemaal achter de rug en kun je je storten op een (tijdelijk) leven in het buitenland.
Wat betekent het om in Berkeley te promoveren? Allereerst op persoonlijk vak dat je ver weg bent van iedereen thuis: de afstand tussen Berkeley en Amsterdam is precies 8753 kilometer, er is een tijdverschil van 9 uur (Nederland loopt 9 uur voor). Er wonen 90.400 mensen, waarvan 34.900 studenten.
Maar wat houdt het promoveren zelf precies in? Je houdt je tijdens je promotie voornamelijk bezig met onderzoek, in mijn geval slaap-, emotie- en geheugenonderzoek. Daarnaast moet ik vakken volgen en lesgeven. Behoorlijk divers dus en vooral heel erg druk! O ja, en dat allemaal voor een niet zo geweldig loon (ik verdien omgerekend € 6 bruto per uur, wat onder het nettominimumloon in Nederland is… zucht...). Waarom wilde ik dit ook alweer zo graag??
Die vraag is gemakkelijk te beantwoorden: als je echt wat wilt bereiken in het onderzoekswereldje, is het erg belangrijk dat je een groot internationaal netwerk opbouwt. Berkeley is één van de beste universiteiten van Amerika (nummer twee wat betreft psychologie, nummer één als je alleen naar openbare universiteiten oftewel ‘public universities’ kijkt). Daarnaast heb ik op deze manier de mogelijkheid om samen te werken met ‘grote namen’ in mijn vak. Dat zijn allemaal verstandige redenen om naar Berkeley te gaan.
Maarrrr… om héél eerlijk te zijn: Californië, en met name het gebied rond San Francisco, waar Berkeley ligt, is vooral gewoon een erg mooie en fijne plek om te wonen. Het is bijna altijd lekker weer: het vriest hier nooit, het wordt nooit te warm en het is vooral erg zonnig. Daarnaast doet Californië meer Europees aan dan de rest van Amerika: bijna iedereen stemt op de ‘linkse’ democraten (vergeleken met Nederlandse partijen zijn ze nog steeds rechts) en ze zijn hier fervent tegenstander van George Bush, pfew! Tijdens de verkiezingsdag en de inauguratie was het hier dan ook één groot feest waarbij iedereen dansend en zingend over straat liep! Daarnaast is Berkeley erg fietsvriendelijk. Iedereen fietst (wel met helm, dat is een beetje jammer) en leeft een stuk gezonder dan de gemiddelde Amerikaan. Met andere woorden: hier zie ik mezelf wel een paar jaar wonen zonder dat ik het heerlijk nuchtere Nederland te veel zal missen.
De komende tijd kunnen jullie mij op deze weblog volgen en kunnen jullie zien of ik Nederland inderdaad niet te veel ga missen… En of ik heel veel kilo’s ga aankomen met al de ‘supersized’ maaltijden (ik zal af en toe ook wat foto’s plaatsen en ik beloof dat ik ze niet eerst ga fotoshoppen tot een slankere versie van mezelf). Verder ben ik van plan uit te leggen hoe het universitaire systeem hier werkt, en hoe je je moet voorbereiden op een stage of studie in de VS (aanmeldingen, fondsen, etc.). Mocht je specifieke vragen hebben, laat het me dan weten (elsvanderhelm[at]gmail.com). Dan kan ik ze wellicht in deze weblog behandelen.
Tot snel!
Els
