Dublindescriptoren
De Dublindescriptoren zijn algemene beschrijvingen voor het eindniveau van de eerste, tweede en derde cyclus in het hoger onderwijs. In Nederland zijn dat de graden bachelor, master en doctor.
De Dublindescriptoren zijn genoemd naar de plaats waar ze voor het eerst werden opgeschreven. Ze zijn ontstaan om een aantal redenen:
- De Bolognaverklaring vroeg om de organisatie van onderwijs in drie cycli en om transparantie.
- In diverse Europese landen werd één opleidingstraject in tweeën gedeeld om een bachelor- en mastertraject te doen ontstaan.
- De vraag daarbij was hoe de bachelor op transparante wijze kon worden gescheiden van de master. Nederland en Vlaanderen signaleerden dit probleem en zochten gezamenlijk toenadering tot buurlanden met een vergelijkbaar kwaliteitszorgsysteem om de gewenste transparantie te realiseren.
- Na een bijeenkomst van vertegenwoordigers van kwaliteitszorgorganisaties van verscheidene landen werd geconcludeerd dat de landen eenzelfde soort probleem hadden. Men besloot dit gezamenlijk aan te pakken via het joint quality initiative, een informeel open werkverband, waarvan de resultaten op internet beschikbaar zijn.
Op initiatief van Nederland en Vlaanderen, die gezamenlijk accreditatiekaders voorbereidden, werden in 2001 bestaande beschrijvingen voor het eindniveau van een bachelor en een master naast elkaar gelegd.
Vervolgens werd tijdens een bijeenkomst in Dublin hieruit het gemeenschappelijke naar voren gehaald en eenduidig opgeschreven in de Engelse taal. Zo kon elke deelnemende kwaliteitszorgorganisatie het vertalen naar het eigen systeem. De geschiedenis is te vinden op de website Jointquality.org.
De descriptoren voor het eindniveau van de bachelor, master en doctor zijn als referentiepunten opgenomen in het accreditatiekader van de NVAO.