Bolognaproces
Het Bolognaproces is een van de belangrijkste veranderingsprocessen binnen het Europese hoger onderwijs van de laatste decennia.
In 1999 ondertekenden 29 Europese ministers de Bolognaverklaring, waarin zij afspraken hun nationale hogeronderwijssystemen op een aantal cruciale punten op elkaar af te stemmen.
Doelstelling
De doelstelling van het Bolognaproces is aantrekkelijk en internationaal competitief hoger onderwijs, door mobiliteit van studenten en docenten.
Voor die mobiliteit is het van belang dat de hogeronderwijssystemen Europa transparant zijn. Daarom zijn die systemen in heel Europa gestructureerd in drie cycli (bachelor, master en doctor), waarbij elk land de mogelijkheid heeft voor een korte cyclus (associate degree).
Op die manier wordt het niveau van academische graden helder. Bovendien wordt de waarde van studieonderdelen weergegeven via het European Credit Transfer and Accumulation System (ECTS) van 60 studiepunten per jaar. Ook worden competenties van afgestudeerden beschreven in termen van leeruitkomsten.
Deelnemende landen
In de loop van de jaren is het aantal deelnemende landen gegroeid tot 46. Dit zijn vrijwel alle landen die de Europese Culturele Conventie hebben ondertekend. De complete lijst van deelnemende landen vindt u op de officiële Bolognawebsite.
Gevolgen
Het Bolognaproces heeft grote gevolgen, zowel op nationaal niveau als op instellingsniveau. In elk land dat de Bolognaverklaring heeft ondertekend (Europabreed) is een team van Bologna-experts dat de onderwijsinstellingen en het overige werkveld informeert en adviseert.
Dit project werd gefinancierd met de steun van de Europese Commissie. De verantwoordelijkheid voor deze webpagina’s ligt uitsluitend bij de auteur; de Commissie kan niet aansprakelijk worden gesteld voor het gebruik van de informatie die erin is vervat.
